We hebben een harde hand nodig om onszelf te redden

Collectieve angst voor de dood weerhoudt ons van noodzakelijke actie rond biodiversiteit en klimaat. Er is een harde wake-up call nodig om uit die lethargische toestand te ontwaken. En vervolgens dito maatregelen, waarbij de overheid het voortouw moet nemen.

Zonder het te willen beseffen, plundert de mens de schatkist van de natuur leeg, schreef dagblad Trouw. Aanleiding was de presentatie van het IPBES-rapport over de teloorgang van de mondiale biodiversiteit. De crux van het probleem zit in het woordje ‘willen’. Collectief houden we ons doof en blind voor de feiten die wetenschappers ons al decennialang voorschotelen. We zagen het gebeuren met de door mensen veroorzaakte klimaatverandering, en nu opnieuw met het massale uitsterven van planten en dieren. De kennis over onze penibele situatie is aanwezig. Zelfs zonder alle feiten te kennen, weet de gemiddelde (Westerse) mens dat ons leven op te grote voet onszelf en onze kinderen met een afschuwelijke erfenis opzadelt.

Onlosmakelijk

De foto’s die Trouw bij de artikelen over het IPBES-rapport publiceerde, toonden bekende met uitsterven bedreigde diersoorten. Er ontbrak echter nog een: de mens zelf. Die foto zou bij uitstek onderstrepen dat wij zelf onlosmakelijk deel uitmaken van de natuur die we aan het uitwonen zijn. Als wezens van vlees en bloed zijn wij voor onze voedselgewassen afhankelijk van het bestaan van bestuivende insecten. De momenteel plaatsvindende ineenstorting van insectenpopulaties maakt dat het scenario van voedseltekorten griezelig reëel wordt.

Angst voor de dood

Dit is een beeld dat we collectief niet onder ogen willen zien. De dood is in onze samenleving iets wat we graag op zo groot mogelijke afstand houden. Dat uit zich bijvoorbeeld in de verheerlijking van ‘eeuwige jeugd’, waar de mode- en glamourwereld en de cosmetische industrie bij floreren. Het vooruitzicht dat onze levensstijl het einde van onze eigen soort zou kunnen bewerkstelligen, blijft hierdoor nagenoeg onbesproken. Laat staan dat we er de noodklok over luiden.

Feitelijk zijn we collectief diep getraumatiseerd. Onze moeder (het levensweb op onze planeet) is terminaal ziek en we staan met de rug naar haar ziekbed gekeerd. Om dat vol te houden, hebben we een samenleving gecreëerd die er bij uitstek op is toegerust om ons af te leiden. Wat het nog complexer maakt, is dat ook diezelfde consumptiemaatschappij een (spreekwoordelijke) dood moet sterven, als we de mondiale biodiversiteit en het klimaat willen redden. In een reflex steken we als reactie hierop onze kop in het zand.

Uit het moeras

Er is nog een kans om onszelf uit het moeras te trekken. Want als je eigen kind met de dood wordt bedreigd, halen we alles uit de kast om het tij te keren. Welnu, het leven van onze kinderen wordt levensgevaarlijk bedreigd. Als we dat echt laten binnenkomen, geeft dat ruimte aan andere reflexen.

Als individuen staan we niet machteloos. Ons consumptiegedrag en andere leefpatronen kunnen veranderingen teweegbrengen. Maar wat we bovenal nodig hebben, is een overheid die waar nodig met harde hand ingrijpt om alle zeilen bij te zetten. Dat vereist het uitroepen van een ecologische noodtoestand. Alleen door de situatie als zodanig te benoemen, kunnen adequate maatregelen worden genomen en  bijbehorende middelen worden vrijgemaakt. We zullen snel moeten wennen aan de gedachte dat onze manier van leven op zijn kop en binnenstebuiten moet. Omwille van onszelf, onze kinderen en de rest van het leven op onze prachtige planeet. Het is de enige die we hebben.

Paul Hendriksen (51) is bij Extinction Rebellion actief voor de landelijke werkkring Outreach & Training als trainer/begeleider voor startende lokale XR-groepen. Hij doet al 10 jaar vergelijkbaar werk voor lokale Transitiegroepen en ecodorp-initiatieven, en is vader van twee schoolstakende dochters van 13 en 16.

Een onweerlegbaar vermoeden

[Tijdens de overhandiging van de open brief aan onze Politici, werd deze toespraak gegeven door rebel Ties.]

Bedankt voor jullie komst. Wij van Extinction Rebellion Nederland, zijn blij dat we een verhaal kunnen vertellen over wie wij zijn, waar wij voor staan, waar wij in geloven en naar zullen blijven streven.Vandaag zullen wij een open brief overhandigen aan politiek Den Haag met een schets van de crisis waar wij ons in bevinden en de maatregelen die wij eisen van onze overheid.  

Wij staan hier als geïnspireerde en trotse rebellen van Extinction Rebellion Nederland, terugkijkend op maanden van samenwerking en twee recente weken van geweldloze acties door heel Nederland, met een duidelijke boodschap. Geïnspireerd door de successen in het Verenigd Koninkrijk en toegewijd om dit ook in Nederland te bereiken. Het ledenaantal van Extinction Rebellion neemt dan ook flink toe met de dag, wereldwijd. Mensen zijn bereid zich te laten arresteren omdat ze hun persoonlijke vrijheid ondergeschikt stellen aan het vestigen van de aandacht op de crisis waarin wij ons  bevinden. We voelen ons verbonden door een gedeelde overtuiging, inspiratie en vastberadenheid. Wij ondervinden een maatschappij die pervers gedrag beloont, maar geloven in een mooiere. Wij zijn net als jij of u, een bewoner van deze prachtige planeet die we al veel te lang kapot maken voor ons eigen gewin.

Twee weken hebben wij, Extinction Rebellion,  ons laten zien op verschillende plekken in Nederland. Er werd veel begrip en instemming getoond door burgers voor onze doelen en acties. Dit zorgde ook voor vragen binnen de politiek. Waarom hielden we een declaratiedag op het Haagse Plein waar we de rebellie verkondigden, blokkeerden we het verkeer van Amsterdam op een vroege vrijdagmorgen, lijmden we ons vast aan het Shell hoofdkantoor en vroegen we om het alsnog opnemen van Ecocide als vervolgbaar feit bij het International Criminal Court hier in Den Haag? Waarom sprongen we in de Eems tijdens koningsdag en voorspelden een Amersfoort aan zee bij blijvende politieke passiviteit? Wie is Extinction Rebellion? Waarom staan wij hier?!

 

Wellicht is het goed om de vragen om te draaien…

Wat zou jij doen als je ervan overtuigd bent dat we ons in een zeer penibele situatie bevinden en dat we een absurd korte tijd hebben om radicaal het roer om te gooien? Op het moment dat het je begint te dagen dat de IPCC rapporten te conservatief zijn en afwijken van recenter, objectiever en alarmerender onderzoek? Wanneer je ziet dat de wetenschappelijke consensus duidelijk is, het ernaar uitziet dat dit de allergrootste uitdaging voor de mensheid zal zijn en we gisteren al hadden moeten beginnen met dit aan te pakken? Wanneer je al lange tijd begrijpt dat we ons midden in een crisis bevinden die op een catastrofe zal uitlopen wanneer deze niet zo snel mogelijk wordt aangepakt en we kantelpunten zullen passeren waarna de ontwikkelingen onomkeerbaar zijn? Als je ervaart dat jouw persoonlijke keuzes niet genoeg zijn om dit structurele probleem op te lossen? Als je met een schok weet dat we veel te lang tegen elkaar en onszelf gelogen hebben? Wanneer je je de omvang van deze leugen, dit luchtkasteel dat we samen gebouwd hebben, begint te realiseren?

Als je bang bent dat jouw kinderen als het zo doorgaat geen stabiele leefomgeving meer zullen hebben? Dat je je realiseert dat een gezin beginnen wellicht niet zo vanzelfsprekend meer is als voor eerdere generaties? Dat je ook andere dromen moet uitstellen, of wellicht wel uit je hoofd kan zetten? Wat zou jij doen?

Als je keer op keer ondervindt, leest of hoort hoe er voor ‘ontwikkeling’, ‘De Nederlandse Economie’ of ‘vooruitgang’ gekozen wordt, terwijl dit ten koste gaat van veel menselijk en dierlijk leed en afbraak doet aan de basis van elk leven op deze planeet, de enige die we hebben. Wanneer je ziet dat het verhaal, dat ons lang voorgehouden is, over een gecontroleerde en rooskleurige toekomst van vooruitgang en verbetering nauwelijks meer op te houden is te midden van een tijd, waarin de beschreven urgentie onder wanhopige wetenschappers steeds groter wordt?  Wanneer er door politici gesproken wordt over ‘het aanpakken van het klimaatprobleem’, maar dat een heel gevaarlijk eufemisme blijkt, en enkele decennia van bizarre concessies, passiviteit en uitstel tot gevolg heeft? Wanneer de grootste veroorzakers van deze crisis subsidies blijven ontvangen voor ‘duurzame ontwikkeling?
Wat zou jij doen?

Als de statistiek je bekend wordt dat de rijkste 10% op deze planeet meer dan de helft van de totale impact veroorzaakt? En deze onrechtvaardigheid niet wordt erkend? Wanneer je ziet dat deze crisis zijn oorsprong heeft in een lange, structurele uitbuiting van veel mensen buiten Nederland die als eerste de gevolgen ondervinden van deze crisis om vervolgens simpelweg te worden weggezet onder de noemer ‘migratieproblematiek’?
Wat zou jij doen?

Wanneer het je duidelijk wordt dat er miljoenen jaren van evolutie vernietigd wordt in niet veel meer dan 40 jaar ten behoeve van economische groei? Dat we met onze reductionistische kijk, het web van leven, inwisselen voor monoculturen. Dat het fundament van leven op aarde door onze vingers glipt en de wetenschap stelt dat menselijk uitsterven met dit vooruitzicht zeer goed mogelijk is? Wanneer je ziet hoe moeilijk het eigenlijk te bevatten is dat de mens als soort, die de capaciteiten heeft om ecosystemen te herstellen en vruchtbaarheid naar de woestijn kan brengen, nu zijn eigen ondergang voorspelt, waarneemt en beschrijft in rapporten van duizenden pagina’s.

Of de momenten wanneer je ‘s nachts slecht slaapt omdat je de absurditeit van dit alles niet kunt bevatten, droomt over een mooiere wereld, of omdat je verdriet, onbegrip, hopeloosheid en angst voelt. Als je inziet dat veel dagelijkse dingen in het niet vallen bij hetgeen dat ons te wachten staat als er nu niet iets revolutionairs gebeurd?
Wat zou jij doen?

Zou je trouw op de partij blijven stemmen die al lang verbetering belooft? Geld blijven doneren aan een maatschappelijk betrokken NGO? Meelopen in een klimaatdemonstratie of een petitie tekenen?

Maar wat doe je als dit alles geen enkel effect lijkt te hebben en de situatie jaar op jaar sneller verslechterd? We sinds 1990 60% meer CO2 uitstoten terwijl er een oplossing belooft wordt en rapporten elkaar opvolgen met een duidelijke urgentie? Als de enige conclusie kan zijn dat we op deze manier afstevenen op een wereld van 2 tot bijna 5 graden warmer, waarin een instorting van onze beschaving en mogelijk zelfs uitsterving onontkoombaar lijkt.
Wat zou jij doen?

Er zijn tal van voorbeelden die laten zien dat de Nederlandse overheid de urgentie van deze crisis niet erkent. De schizofrenie van aan de ene kant Nederland ‘Een voorloper in klimaatbeleid ‘noemen en het handelen aan de andere kant.

Denk bijvoorbeeld aan: Het oppompen van meer Gronings gas en de bewoners aan hun lot overlaten, het niet willen tornen aan een veestapel van bizarre omvang en de gevolgen daarvan, het in hoger beroep gaan tegen de duidelijke rechterlijke uitspraak in de verloren Urgenda zaak, het aanleggen van meer snelwegen ten koste van natuurwaarden in een tijd waarin we minder asfalt en auto’s nodig hebben, de intentie van verdere uitbreiding van Schiphol, het aansturen op een onbewezen oplossing van afvang en opslag van CO2 als onderdeel van ‘daadkrachtig klimaatbeleid’, maar ook het laten afweten van het in de kiem smoren van ongegronde en gevaarlijke klimaatscepsis. Zo zijn er nog veel meer voorbeelden.

Ik ben verbijsterd door de redeneringen die daadkrachtig klimaatbeleid afzwakken en in een perspectief plaatsen van ‘werkgelegenheid’, ‘vestigingsklimaat’, ‘concurrentiepositie’, ‘kiezersdraagvlak’ of ‘economische groei’. En zoals het recent uitgegeven VN rapport over biodiversiteitsverlies stelt, ben ook ik er al langer van overtuigd dat dit economisch systeem onverenigbaar is met het oplossen van deze klimaatcrisis. In plaats van de realiteit onder ogen te zien dat alleen krimp ons kan redden, worden er illusies als ontkoppeling van economische groei en haar impact voorgesteld. Deze klimaatcrisis is geen uitdagende business case. Iets als ‘werkgelegenheid’ mag geen limiterende factor zijn als het gaat om ons voortbestaan.

Natuurlijk moet er draagvlak zijn onder de kiezers, maar wat nu als je als overheid, burgers nooit een ander verhaal verteld hebt dan deze eendimensionale en incomplete visie met geen perspectief dan alleen de korte termijn?

Binnen de klimaatbeweging wordt er vaak gesteld dat er geen banen meer zijn op een dode planeet, een cliché, maar oh zo waar! Met vertrouwen durf ik te stellen dat de meerderheid van de dingen waar hier, nu in Den Haag over gedebatteerd, gesteggeld en overlegd wordt, geen enkele relevantie meer zal hebben binnen afzienbare tijd als we nu niet ingrijpen en het oplossen van deze crisis tot de allergrootste prioriteit maken. De ecologische realiteit zal ons inhalen.

Ik hoop dat dit alles onwetendheid is en dat ook onder politici snel een moment van helderheid komt over deze duidelijk wetenschappelijke consensus. Wanneer dit niet zo is, dan is de omvang van dit verraad van burgers onnavolgbaar.

De conclusie van Extinction Rebellion is dat de democratie kapot is en het sociaal contract tussen overheid en haar burger is gebroken.

Dus nogmaals, wat zou je doen als dit jouw blik op de werkelijkheid is, een blik onderbouwd door onweerlegbare wetenschappelijke bevindingen? Zou je misschien opgeven? Zou je vervallen in cynisme, nihilisme of passiviteit? Wellicht jezelf verliezen in hedonisme om dat het allemaal toch niets meer uitmaakt?

Wij, van Extinction Rebellion staan op voor het leven en eisen een ander verhaal en een directe omslag. Een verhaal van afhankelijkheid van de natuur en van elkaar, van rechtvaardigheid en herstel van wat al zolang beschadigd wordt. Wij geven gehoor aan een morele plicht en bouwen voort op een geschiedenis van succesvol burgerlijk ongehoorzaam verzet. Wij willen dit niet doen, maar zien dit als een laatste middel omdat al het voorgaande niet geholpen heeft.

Onze eisen staan duidelijk en uitgebreid beschreven in de open brief die we vandaag presenteren en zijn een logisch gevolg van de conclusies die wij trekken als we naar de huidige situatie kijken.

Wij van Extinction Rebellion eisen:

  1. Dat de Nederlandse overheid de waarheid vertelt aan haar burgers, bedrijven en andere betrokken over hoe levensbedreigend de huidige situatie is. Dit verhaal moet weerklank vinden binnen het onderwijs.
  2. Wij eisen dat de CO2 uitstoot naar netto nihil gaat in 2025 en ecosystemen moeten worden hersteld om broeikasgassen weg te nemen uit de atmosfeer. Regelgeving en internationale afspraken die dit doel in de weg staan moeten worden teruggedraaid en er moet internationaal gestreefd worden naar een economie die de planetaire grenzen respecteert.
  3. Er moet een Deltaplan Klimaat ontwikkeld en uitgevoerd worden dat recht doet aan de omvang van deze crisis. Deze transitie kan het best worden gecontroleerd door een burgerkamer, een nieuw bestuursorgaan die de diversiteit aan inwoners van dit land weerspiegeld.
  4. Wij willen dat de vervuiler betaalt en dat de lasten en kosten van de vereiste transitie op een rechtvaardige manier verdeeld worden.

Gezien de urgentie van het onderwerp vragen wij de politiek om binnen de komende anderhalve maand tegemoet te komen aan onze eerste eis. Wij vragen om het afkondigen van een nationale klimaat-noodtoestand en om het informeren van de burgers over de ernst van de huidige ecologische crisis.

Wanneer de huidige passiviteit zal voortduren beloven wij een uitbreiding van onze geweldloze acties en escalatie. Wij nemen onze beloftes wel serieus.

Ik zou graag willen weten hoe het voelt om die politicus te zijn die over twintig jaar terug kan kijken en zich realiseert dat onder haar of zijn bewind een omslag is gemaakt die ons als mensen door het oog van de naald heeft doen kruipen. Dat we op dit moment in de toekomst de aarde aan het herstellen zijn en een samenleving ontwikkelen die beter werkt, mooier is en de ecologische realiteit en menselijke maat respecteert.  

Toch ben ik bang. De deltawerken kwamen er ook pas na de watersnoodramp.  Maar de gevolgen van de gok die nu genomen wordt zijn bijna niet voor te stellen.

Dank jullie wel. En dan aan alle Rebellen van Extinction Rebellion Nederland voor het nemen van verantwoordelijkheid! Dank dat jullie er zijn!

Rebellie voor Leven! Rebel for Life!

Open brief aan onze politici

Klimaatactivist en anderhalve week papierloos

Afgelopen november deed Margriet Bos (32) mee aan de eerste XR acties in Londen. Samen met duizenden anderen hielp ze vijf bruggen over de Theems te blokkeren. Ze werd hierbij twee keer gearresteerd. De tweede keer werd haar ID-kaart afgenomen en was ze anderhalve week papierloos en niet in staat Engeland te verlaten.

Misschien heeft u het nieuws en de wetenschap rondom klimaatverandering wat gevolgd; het is nogal een hot topic. De opwarming van de aarde gaat in een rap tempo en zorgt voor het ‘oververhitten’ van systemen die het meeste leven op aarde mogelijk maken. Wetenschappers waarschuwen voor het risico van een domino-effect van opwarming als een bepaalde grens wordt overschreden. Onze huidige CO2-uitstoot als mensheid en onze huidige plannen om die te verminderen zijn absoluut ontoereikend. We zijn te traag en terughoudend in onze veranderingen. De armsten en zwaksten van onze wereld worden het eerst en het hardst getroffen door de klimaatveranderingen. We hebben een complete reformatie van onze mondiale economie nodig op alle niveaus.

Ik vrees voor de leefbaarheid van onze toekomst en die van de kinderen van mijn broers en vrienden. Ik maak deel uit van een systeem dat de aarde (in mijn ogen God’s schepping) schaamteloos plundert en ruïneert. Daarom voel ik mij verantwoordelijk om in de wijze waarop ik mijn leven leid te zoeken naar wat een duurzame levensstijl zou kunnen zijn en hoe we als mensheid een andere weg in kunnen slaan. We zijn allemaal verbonden. Al het leven op aarde is met elkaar verbonden. Wat we de aarde aandoen, doen we onszelf aan.

Hoopgevende beweging
Extinction Rebellion is een groep die via geweldloze acties van burgerlijke ongehoorzaamheid probeert verandering te versnellen en de urgentie van onze situatie duidelijk te maken. Deze beweging is in Engeland ontstaan, maar is inmiddels wereldwijd verspreid. Ook in Nederland komt er iets van de grond.

Het bijzondere aan Extinction Rebellion vind ik dat het een beweging is zonder centraal machtscentrum. Iedereen mag bijdragen en de intentie wordt uitgesproken ieder mens en elk deel van elk mens te verwelkomen om op toegankelijke wijze met elkaar samen te werken. De tien Uitgangspunten en Kernwaarden die de kern vormen van de beweging spreken van een besef van onze eigen bijdrage aan de slechte staat waarin de aarde nu verkeert en de wens om onszelf uit te dagen te veranderen. Beginnend bij onszelf en met cycli van actie, reflecteren en leren willen we bouwen aan een wereld waarin het leven voorop staat.

We willen geweldloosheid oefenen in onszelf en naar alles en iedereen om ons heen; bouwen aan een nieuwe cultuur waarin structuren van macht worden afgebroken en plaatsmaken voor een veerkrachtige en flexibele manier van samenleven. Een samenleving waarin iedereen welkom is en een bijdrage kan leveren en we zo leven dat de aarde voor de komende generaties leefbaar blijft.

Christian Climate Action
Voor mij kwam dit duidelijk naar voren in de manier waarop activisten die bereid zijn zich te laten arresteren werden gesteund voor, tijdens en na een actie. Na elke arrestatie werd er buiten het politiebureau op mij gewacht met iets warms om te drinken, wat eten en een knuffel, mensen die me vroegen hoe het was gegaan en hoe het met mij ging.

Ik deed in Londen mee met de acties binnen een kleinere affiniteitsgroep van christenen genaamd ‘Christian Climate Action’. Een aantal van hen kende ik al en dit hielp mij enorm. Ik voelde me veilig en wist me gedragen door de anderen. Dagelijks evalueerden we samen de dag en deelden hoe iedereen erbij zat. Een groot deel van deze groep is tijdens de twee weken van actie meermaals gearresteerd, inclusief een 82-jarige grootvader uit Bristol en meerdere ouders van tieners.

Papierloos
Gearresteerd worden was een bijzondere ervaring, al was het niet mijn eerste keer. Ik was me al langere tijd hierop aan het voorbereiden, mentaal en spiritueel. Toen ik bijna zeven jaar geleden in een christen-anarchistische gemeenschap ging wonen, stond dit allemaal heel ver van me af en voelde ik al grote spanning bij het vasthouden van een spandoek. Maar in de loop der jaren ben ik veranderd. Ik heb de ruimte gekregen om op mijn eigen tempo, stapje voor stapje, nieuwe gebieden van activisme te ontdekken en dit te verweven met mijn zich ontwikkelende spiritualiteit.

Deze combinatie is voor mij essentieel; al mijn ‘actie’ komt voort uit mijn ‘spirit’. Ik worstel vooral met de angst van het niet-weten wanneer je je overgeeft aan ‘het systeem’. Ik ben bereid menselijke wetten te breken als ik geloof dat er een hogere wet gehoorzaamd moet worden. Daar wil ik verantwoordelijkheid voor nemen door te wachten op de politie en mezelf over te leveren aan hun macht.

Afgelopen november leverde mij dit twee keer goede ontmoetingen met agenten en een vriendelijke behandeling op. Maar ik verloor ook mijn vrijheid en wist niet wanneer ik vrij zou komen. En de tweede keer, toen mijn ID-kaart werd vastgehouden om er zeker van te zijn dat ik terug zou komen voor een vervolgafspraak, miste ik sociale momenten in Nederland die mij erg aan het hart gingen.

Hoe kan ik omschrijven welk gevoel het mij gaf voor korte tijd ongedocumenteerd te zijn en – al zit je niet in een cel – niet vrij om te gaan waar je wilt? Het vergrootte mijn begrip voor mijn papierloze, lang wachtende huisgenoten én mijn aversie tegen de muren die we bouwen om ons destructieve welvaartsniveau te beschermen.

Die muren zullen steeds hoger moeten worden gebouwd om onze privileges te beschermen – of we breken ze af en slaan een andere weg in. Het is mijn gebed dat we de moed zullen vinden om moeilijke veranderingen te accepteren en dat we onze menselijkheid en compassie zullen weten te bewaren in alle toekomstige uitdagingen.

 

Ook bijdragen aan het blog? Stuur inzendingen naar XRNLblog@protonmail.com

Lees eerst even de richtlijnen en inspiratie voor het blog

XRNL LEGAL INFO SHEET

 

Disclaimer: This legal briefing is a guide. It is not a definitive statement of the law and does not cover all eventualities.

 

Your Human Rights: right to freedom of assembly, association, expression, free speech and conscience

  • 1948 Universal Declaration of Human Rights, 1950 European Convention on Human Rights, 1998 UN General Assembly Declaration on Human Rights Defenders, and others
  • Grondwet (Dutch Constitution), art 9 – vrijheid van vergadering en betoging (freedom of assembly and demonstration)
  • Exceptions: public order/health/morals/safety, national security and in most cases, trafficClimate Laws
  • Over 1,500 climate laws and policies, including the binding 1992 Kyoto Protocal and 2015 Paris Agreement
  • Over 1,000 climate litigation cases all over the world

Age

  • Below 18 – advise them to join the Students Climate March
  • 18 and above – with responsibility, knowing that there will be risk of arrest, encouraged to join XR-NL

National status

  • Dutch, non-Dutch, EU citizen, with a registered address – same rights as a native Dutch person as per EU laws
  • Non-EU – be cognizant of your actions (i.e. not a threat to national security, etc)
  • The principle of non-discrimination, enshrined in Grondwet, art 1 (the police are obliged to observe this principle)
  • Speak to an immigration lawyer for detailed questions

Information about Action

  • If inexperienced or unsure, inform the municipality about the “protest” (some actions don’t and it’s ok not to as well) – NOTE: this is not a request for permission
  • In principle, the city is there to “facilitate” this protest by ensuring that the police are there for your safety
  • Have a police liaison speak to the police about the action beforehand to inform them of how well-prepared the action will be are in terms of crowd management, risks, safety, etc – NOTE: this has worked really well for XRUK
  • Speak to a criminal lawyer about the details of the action and get feedback on the law and certain limitations
  • IMPORTANT: because of the unconventional nature of XR, ensure that actions are cloaked as a “protest”; e.g. a protest + street party and not just a stand-alone street party as it will not qualify as a “protest” and therefore not subject to the rights and freedoms (and protection) enshrined in law

Identification

  • Under Dutch law, it is compulsory to carry an ID at all times
  • To carry an ID or not during an Action will be determined by your experience, the overall group strategy and an understanding of how it can work or not work to one’s favour
  • No ID Pros: anonymity, possibly no fine, no record
  • No ID Cons: you’ll be at the discretion of the authorities, thumbprint and picture will be taken
  • ID Pros: you will only be detained for a maximum of 6 hours
  • ID Cons: fine for action committed and heavier fine for repeat offence, you will have a record (but it is IMPORTANT to note that it isn’t a criminal one – a criminal per definition is someone who’s been convicted as guilty in a court of law)

“No comment”

  • During action: if you’re not qualified to speak on behalf of the group, don’t
  • When arrested: if you say something incriminating, upon arrest, you would have waived your rights and anything you say can be held against you
  • During detention: the police will want to interview you, so tell them that you will only do so with your lawyer present

Arrests

  • A warning will be given by the authorities to the group before they start the arrest
  • Do not run, do not resist arrest
  • You’ll be asked to identify yourself to which you should ask for your XR city lawyer (see below) and say nothing else (have lawyer info written on your body or make sure the stewards know that you’re being taken)
  • You’ll also be frisked for weapons
  • At the police station, you’ll be asked again to identify yourself and hand in your possessions

Detention

  • Detention with no ID: up to 12 hours (excl. the time between 00-09h), in which case, detention could last a max of 21 hours
  • Detention with an ID: up to 6 hours (excl. the time between 00-09h), in which case detention could last a max of 15 hours
  • But often, the police will release you before the time is up – they too want to go home, eat and rest

Fines and release

  • Fines can be imposed for not having an ID circa EUR 60 but this can also be EUR 0 if anonymity is kept
  • Possible fines for the action you were caught doing (e.g. trespassing, obstruction of traffic, criminal damage, etc) EUR 50 and above
  • If you’ve been ID-ed, you may receive an order to appear in court at a later date, in which case, communicate well with your lawyer

More info

REMEMBER Not all arrests lead to people being charged and not all charges lead to conviction (pronouncement of guilt by the court). Hence, one is only guilty and recognised as a criminal upon a guilty conviction.

Blog

Pennen van de opstand

Het is de bedoeling dat verschillende stemmen van XR aan het woord komen en hun ervaringen, verhalen, emoties, kennis, filosofie of talent delen.

Je kunt hierbij denken aan

  • ervaringen van acties
  • hoe en waarom een Rebel betrokken raakte bij XR
  • beschrijvingen of antwoorden op de emoties die iemand kunnen raken bij het beseffen van de ernst van de situatie
  • politieke of ecologische uiteenzettingen in relatie tot XR
  • ideeën over toekomstige samenlevingen en verhoudingen tussen mensen onder elkaar en met de natuurlijke wereld, het belang van een regenerative culture
  • filosofie met betrekking tot XR/klimaat/ecologie (zoals over het te behouden in de mens)
  • verhalen over een speciale rol van een Rebel in b.v. de kunst groep
  • voortgang en overwinningen van de XR beweging
  • of gedichten over de Uitgangspunten en Kernwaarden of de natuur, etc

Laat de verbeelding de vrije loop gaan. Voed de opstand met literatuur. De richtlijn is 500-1000 woorden. Poëzie/kunst mag korter zijn.

Stuur inzendingen naar XRNLblog@protonmail.com

Artikelen

Afgelopen november deed Margriet Bos (32) mee aan de eerste XR acties in Londen. Samen met duizenden anderen hielp ze vijf bruggen over de Theems te blokkeren. Ze werd hierbij twee keer gearresteerd. De tweede keer werd haar ID-kaart afgenomen en was ze anderhalve week papierloos en niet in staat Engeland te verlaten. Lees hier haar ervaringen!

 

Het doel van dit blog is internationaal geformuleerd:

1) Literatuur gebruiken om de Uitgangspunten en Kernwaarden te handhaven en erop voort te bouwen, beginnend met de eerste: ‘Wij hebben een gedeelde visie op verandering’. XR is gefundeerd op en wordt geleid door deze principes.

2) Dagelijkse ondersteuners van XR de kans geven om solidariteit in de beweging te vergroten door zelfexpressie en gezond debat binnen de algemene doelen van de beweging.

3) De regenerative culture verbreden. Een diversiteit aan literatuur aanmoedigen die gezonde verhalen van het menselijk bestaan normaliseert ; die zorgt voor levende wezens en de Aarde-vernietigende neoliberale status quo radicaal uitdaagt.

4) Het verkennen en documenteren van de ontluikende mondiale ecologische crisis op wetenschappelijke basis, en het mondiale antwoord erop.

5) Zorgen dat het mondiale zuiden een geschikte representatie heeft, in de zin van dat het het hyper-geindustrialiseerde noorden is die het Antropoceen drijft (de zesde massale uitroeiing op Aarde).

6) Alle soorten mondiale ondergerepresenteerde stemmen voeden en helpen, in de context van XR.