Climate Justice Flotilla (CJF) vaart vanaf 7 april door Caribisch gebied naar conferentie afbouw fossiele brandstoffen in Colombia
Activisten winnen koloniale handelsroutes terug om op te komen tegen fossiel imperialisme
Vandaag, op dinsdag 7 april 2026, vertrekt de Climate Justice Flotilla (CJF) vanuit de Lagoon Marina op Sint Maarten om via Bonaire, Curaçao en Aruba naar Santa Marta (Colombia) te varen, waar de eerste Internationale Conferentie over de Afbouw van Fossiele Brandstoffen wordt gehouden, georganiseerd door Nederland en Colombia.[1] Met de CJF eist een coalitie van activisten en burgers een rechtvaardige transitie naar een wereld zonder het gebruik van fossiele brandstoffen. Het doel is om de koloniale ongelijkheden en afhankelijkheid van fossiele brandstoffen te stoppen.
Woordvoerder Mar Faciolince, een Colombiaans-Curaçaose activist en antropoloog en lid van de stuurgroep van de CJF: “Door routes te volgen die historisch werden gebruikt voor extractie en uitbuiting, transformeren we ze tot paden van klimaatrechtvaardigheid, herstelbetalingen en collectieve actie richting een soevereine, fossielvrije toekomst.”
Eisen CJF:
- De invoering van een bindend verdrag voor de rechtvaardige afbouw van fossiele brandstoffen, inclusief de verplichting om het principe van Vrije, Voorafgaande en Geïnformeerde Toestemming toe te passen op bestaande en nieuwe energieprojecten in lokale gemeenschappen.
- De kwijtschelding van schulden, herstelbetalingen en passende klimaatfinanciering, waarbij zowel historische als huidige koloniale schade wordt erkend en fiscale ruimte wordt gecreëerd voor een soevereine transitie voor de mondiale meerderheid.
- Verminderen van het energie- en grondstoffengebruik in het Mondiale Noorden, om het mondiale economische systeem binnen planetaire grenzen te houden.
Realiteit frontliniegemeenschappen
De CJF, die op 7 april begint, vraagt aandacht voor een verdrag tegen de uitbreiding van fossiele brandstoffen, schuldkwijtschelding voor het Mondiale Zuiden en een vermindering van de materiële consumptie in het Mondiale Noorden. De CJF benadrukt de realiteit van frontliniegemeenschappen in het Caribisch gebied en betrekt hen rechtstreeks bij het wereldwijde gesprek over de overgang naar een fossielvrije economie.
Samen met bewoners uit Bonaire, die met Greenpeace de Nederlandse staat recent aanklaagden en de rechtszaak wonnen[3], wordt bijvoorbeeld aandacht gevraagd voor de invloed en verantwoordelijkheid van Nederland in de klimaatcrisis. Tijdens de missie worden de verbanden tussen fossiele brandstoffen, imperialisme, kolonialisme, ecocide en genocide aangekaart, en wordt deze verbonden met de bestaande strijd in Palestina, Iran, Venezuela en Cuba.
Acties tijdens conferentie
De CJF is een initiatief van activisten en burgers van Global Sumud Flotilla, Extinction Rebellion (waaronder ook XR Nederland), United for Climate Justice, Flotilla 4 Change, Tierra Nuestra, Scientist Rebellion, Fossil Fuel Treaty, Research and Degrowth International en Debt for Climate. De zeilers komen rond 20 april aan in Santa Marta, waar zij zich bij andere activisten en gemeenschappen voegen om samen actie te voeren tegen de uitbreiding van fossiele brandstoffen en deel te nemen aan de conferentie voor een rechtvaardige en vrije toekomst op basis van hernieuwbare energie.
De CJF zorgt voor momentum voor de conferentie door historische vaarroutes die gevormd zijn door koloniale overheersing en afhankelijkheid van fossiele brandstoffen op te eisen. Deze handelsroutes hebben bijgedragen aan de welvaart in Nederland. Hierdoor heeft Nederland een grote verantwoordelijkheid, niet alleen als co-organisator van deze conferentie, maar vooral als medeveroorzaker van het probleem.
CJF ondersteunt energie-embargo
De CJF ondersteunt het voorstel voor een energie-embargo[4], samen met Global Sumud Flotilla, Global Energy Embargo for Palestine en BDS Colombia, in de vorm van een Protocol voor Verboden Toepassingen. Het gaat om een juridisch vastgelegde lijst van fossiel brandstofgebruik dat de fundamentele plicht schendt om leven in al zijn vormen te beschermen, waaronder door oorlogvoering, militaire agressie, genocide, ecocide en klimaataparthied.
Door naar Santa Marta te zeilen verklaart de CJF dat het tijdperk van koloniaal extractivisme, ongecontroleerde economische groei en imperiale dominantie moet eindigen- en dat een rechtvaardige, regeneratieve toekomst kan worden opgebouwd door solidariteit, moed en collectieve actie.
Bronnen
[1] https://transitionawayconference.com
[2] https://nuestraamericaconvoy.org
[3] https://www.rechtspraak.nl/organisatie-en-contact/organisatie/rechtbanken/rechtbank-den-haag/nieuws/nederlandse-staat-beschermt-inwoners-bonaire-onvoldoende-tegen-klimaatverandering
[4] https://palenergyembargo.com